Kristi poprawiła swój granatowy mundur stewardesy, wygładzając tkaninę, gdy przechodziła przez luksusową kabinę klasy biznes. Szum silników i delikatny dźwięk kieliszków tworzyły spokojną, niemal senną atmosferę.
– Szampan, proszę pana? Proszę pani? – zapytała, zatrzymując się przy parze wtulonej przy oknie.
Mężczyzna, cały w uroku i doskonale skrojonym granatowym garniturze, spojrzał w górę i uśmiechnął się ciepło.
– Świętujemy. Złapała nas pani w wyjątkowej chwili.
Wyciągnął małe welurowe pudełko w stronę olśniewającej kobiety obok siebie.
– O mój Boże – westchnęła kobieta, gdy otworzył pudełko, ukazując lśniącą diamentową kolię. Kamienie odbijały światło słoneczne, rozpraszając je w dziesiątki tańczących refleksów.
– Czy mogę, moja najpiękniejsza Isabello? – szepnął, już sięgając, by zapiąć naszyjnik na jej szyi.
Kristi próbowała ukryć zaskoczenie, przez chwilę zapominając o swojej roli.
– Śliczna pomadka – powiedziała Isabella z uśmiechem.
Kristi mrugnęła, zmieszana. – Dziękuję, to… moja ulubiona. – Szybko ruszyła dalej, czując ciepło na policzkach.
Mężczyzna podał jej sztywny banknot jako napiwek.
– Dziękujemy, uczyniła pani ten lot niezapomnianym.
Uśmiechnęła się uprzejmie, ale coś w jego uśmiechu pozostało w jej głowie długo po powrocie na swoje miejsce.
Matka Kristi przywitała ją w drzwiach przytulnego domu, promieniejąc z ekscytacji.
– Kochanie, chcę ci kogoś przedstawić. To Edwin – mój narzeczony.
Kristi wstrzymała oddech.
Stał tam, w kuchni jej matki – ten sam mężczyzna z samolotu. Diamentowy naszyjnik. Kobieta. Isabella.
Edwin wyciągnął rękę, jakby się nigdy wcześniej nie spotkali.
– Miło cię poznać, Kristi. Twoja mama wiele o tobie opowiadała.
Kristi uśmiechnęła się sztywno.
– Wzajemnie.
Podczas kolacji Edwin snuł opowieści o safari, jachtach i prywatnych wyspach – ale za każdym razem, gdy Kristi zadawała szczegółowe pytania, umiejętnie zmieniał temat.
Później, pod gwiazdami na patio, Kristi wzięła głęboki oddech.
– Mamo… co tak naprawdę o nim wiesz?
Matka zaśmiała się, sącząc wino.
– Jest czarujący, odniósł sukces, jest hojny… Syn diamentowego magnata! Pobieramy się za tydzień.
– Mamo, widziałam go wczoraj w samolocie. Był z inną kobietą. Byli… blisko. Dał jej diamentową kolię.
Uśmiech matki zgasł.
– Kristi, to niedorzeczne.
– Przysięgam, mamo. On cię oszukuje.
– Po prostu nie chcesz, żebym znów była szczęśliwa, prawda?
– Nie, chcę, żebyś była bezpieczna.
Kłótnia zakończyła się milczeniem. Kristi wiedziała, że słowa nie zmienią zdania jej matki – jeszcze nie teraz.
Kilka dni później Kristi stała w dziale rzeczy znalezionych linii lotniczych, drżąc.
– Była kobieta. Isabella. Zgłosiła zaginięcie biżuterii?
Po pewnym czasie i podpisaniu formularzy, Kristi opuściła biuro z welurowym woreczkiem – i danymi kontaktowymi Isabelli.
W eleganckim hotelowym lobby oczy Isabelli rozszerzyły się, gdy Kristi podeszła.
– Byłaś stewardesą!
Kristi skinęła głową.
– Muszę z tobą porozmawiać o Edwinie.
Gdy Isabella poznała prawdę, zesztywniała.
– Mówił, że mnie kocha… ale ostatnio poprosił o pożyczkę. Powiedział, że to pilne.
Głos Kristi był stanowczy.
– Możemy go złapać.
Razem opracowały plan.
W pięciogwiazdkowej restauracji Isabella czekała przy stoliku w rogu. Kristi, przebrana za kelnerkę z fałszywym identyfikatorem, trzymała się na dystans.
Edwin wszedł z uśmiechem.
– Moja najdroższa – powiedział, całując jej dłoń.
Zamówili wino. Kristi im je podała, starając się nie zwracać na siebie uwagi. Gdy Edwin położył telefon na stole, Kristi ruszyła do akcji.
„Przypadkiem” rozlała na niego wino.
– Och, przepraszam! – zawołała, sięgając po serwetki, gdy Edwin wstał, wściekły.
Podczas gdy wycierał koszulę, Kristi podmieniła telefon.
W łazience gorączkowo przewijała wiadomości. Wiadomości do ponad tuzina kobiet. Obietnice miłości. Prośby o przelewy i drogie prezenty.
Ktoś zapukał.
– Wiem, że tam jesteś, Kristi. Oddaj telefon!
Edwin wpadł do środka, twarz pełna gniewu.
– Nie boję się ciebie – powiedziała Kristi, cofając się.
– Rujnujesz wszystko! – warknął.
– Poprawka – ty już to zrobiłeś.
– Ma pani szczęście, że pan Edwin nie wniósł oskarżenia – powiedział surowo policjant.
Kristi siedziała cicho, drżąc na całym ciele.
Jej matka wpadła do środka.
– Jak mogłaś, Kristi?
– Zrobiłam to dla ciebie – wyszeptała.
– Ośmieszyłaś mnie. Nie chcę cię więcej widzieć.
Serce Kristi pękło, gdy matka odeszła.
W hotelu Isabella i Kristi włamały się na profil randkowy Edwina.
Kristi pisała wiadomość za wiadomością do niczego nieświadomych kobiet.
„To ostrzeżenie. Edwin nie jest tym, za kogo się podaje. To oszust. Uważajcie na siebie.”
Wiadomości wywołały burzę.
Edwin stał przed ołtarzem, pewny siebie i zadowolony.
Ale gdy rozbrzmiała muzyka, po tłumie przeszły szepty.
Dziesiątki kobiet weszły do kaplicy.
– Kłamca! – krzyknęła jedna.
– Oszust!
Rozpętało się piekło.
Jedna kobieta rzuciła mu tortem w twarz. Ktoś inny podciął mu nogi bukietem. Próbował uciekać, ale został powalony na ziemię przez wściekłą byłą.
Kristi patrzyła z ukrycia, wstrzymując oddech, gdy policja wyprowadzała Edwina w kajdankach.
Jej matka stała, blada i zszokowana.
Nie powiedziała ani słowa, gdy opuściła zrujnowaną ceremonię, zbyt dumna, by przyznać się do błędu.
Ale Kristi wiedziała, że pewnego dnia prawda do niej dotrze. I wtedy będzie przy niej.
Isabella dołączyła do niej później w hotelowym barze.
– Pójdzie siedzieć na długo – powiedziała, unosząc kieliszek.
Kristi uśmiechnęła się.
– Dobrze. I może teraz… inne kobiety dwa razy się zastanowią, zanim zaufają mężczyźnie zbyt czarującemu, a zbyt mało prawdziwemu.